งานๆๆกว่าจะได้มา

posted on 20 Jan 2011 13:51 by passtellrain
อยู่โน้นเป็นคนทำกาแฟ ที่เมืองไทยเค้าเรียกBarista
แต่เราอยู่โน้นได้เป็นแค่ coffee maker เพราะเพื่อนบอกว่าคนที่จะเป็นBarista จริงๆต้องทำกาแฟครบ3ปี โฮก เล่นเอาแก่เลยทีเดียว
กว่าจะได้เป็นคนทำกาแฟ เป็นคนทำน้ำพวกsmoothie ,frappe, milkshake มาก่อน เพราะทำงานอยู่ cafe ร้านฝรั่ง เราเลือกที่จะไม่ทำร้านไทยเพราะเจอร้านที่เอาเปรียบเกินไป โชคเราไม่ดีเองหละ ร้านแรกเจ้าของไม่ใช่คนไทยเป็นคนเขมรแต่ยอมรับนะว่าเค้าเก่งมีร้านเป็นคนตัวเอง แต่เค้าดูถูกคนไทย เห็นว่าคนไทยมาสมัครเยอะเค้าเลยได้ใจ ข่มใหญ่ แล้วโหดมาก เราถูกไฟลวกแขนก็ไม่ได้ให้พักให้ทำงานต่อ ต้องล้างจนแสบมาก แต่ก็ไมได้ลาออกเลยเพราะยังไงก็ต้องอดทนให้ได้มากที่สุด แผลเน่าเราก็ไปทำงาน แต่หลังๆมันไม่ใช่เหนื่อยใจ พูดจาดูถูกคนไทยทนไม่ไหวออก แล้วทำอาหารของเราก็ไม่ถูกหลัง ไอ้ครัวที่มีคนไทยทำหนะอาหารใช่อยุ่ แต่ครัวที่คนชาติเค้าทำนี่ไม่ไหว ไม่สะอาดด้วย ต่อมาร้านที่สองเจ้าของร้านเป็นคนไทย ไม่ขอพูดถึงเรื่องยาว แต่อ้างจะมี เมนชั้นบ้าง แหะๆ คนไทยทำกันเอง สุดยอดจริงๆ ..............ต่อที่ร้าน cafe พอดีคนที่ร้านขาด เพื่อนเราทำอยู่ก็ถามว่าสนใจจะทำไหมเป็นเด็กเสริฟ ให้เราเป็นเหอะเพราะเพื่อนเชื่อว่าเราทำได้ ทีแรกเราก็ไม่ได้อยากไปทำหรอก กลัวทำไม่ได้ เพราะเจ้าของร้านไทยร้านที่สองเค้าให้เราทำอยู่แต่ในครัวเพราะเค้าบอกว่าคนที่จะเป็นเด็กเสริฟภาษาต้องไทยนะ เราเนี้ยถ้ายังพูดไม่รู้เรื่องอยู่ในครัวไปละกัน อะอ้าว ขอโทษเหอะคุณจ้างชั้นมาทำงานได้1วัน รู้ได้ไงตู speak บ่ได้คุณเธอช่างด่วนตัดสินคนจริง เลยทำให้เราไม่มั่นใจไปเลย พอถึงวันที่ต้องไปทำงาน คือแบบว่าเร็วมาก เค้าบอกพรุ้งนี้ วันมะรืนไปทำเลย แล้วเป็นเด็กเสริฟเลย ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น ได้ยินอะไรมาก็จดๆไว้ก่อน ไม่รู้อะไรก็วิ่งไปถาม แล้ววันที่ไปทำ weekend อะ คนเยอะมาก ช็อกมากคนขาดวิ่งอยู่คนเดียวทั้งร้าน ยอมรับว่าลนมาก อาหารบางอย่างก็ไม่รู้จัก cornfritter เป็นไงหวะ แขกถามแม่มตอบไม่ได้อีก กาแฟเอย skinny latte อะไรหวะ สกินนี่ เอ้างงกันไปใหญ่  แต่ก็ใช้แผนเดิมได้ยินอะไรมาจดให้หมดเพราะไม่มีเวลาวิ่งเข้าออกไปถามคนในร้าน นอกเสียจาก ลูกค้าเป็นพวก มังสวิรัติ เขียนไงหว่า แล้วก็แพ้ ส่วนผสมต่างๆถึงได้ไปถาม ก็เอาตัวรอดไปได้สักพัก ไม่รู้ไม่เข้าใจตรงไหนเสร็จงานจะถามเค้าอีกที จำไม่ได้จด ไอ้ที่โดนถามบ่อยๆก็ต้องท่อง จากแรกๆจด ด๊อกเกท ภาษาไทยเค้าเรียกออะไร ใบจดอาหารหรอ ? จดเป็นชื่อเต็มๆ สมมุติ skinny latte ก็เป็น sk lt ทุกอย่างต้องเรียนรู้ แรกๆได้ไปทำแค่วีคเอน ไปทำได้4 วัน อยากจะบอกคำนึงว่าทำงานที่นู้นต้องเรียนรู้ไว จำให้แม่น ไม่ได้ถาม เพราะการแข่งขันเรื่องงานนะสูงมาก ต้องทำตัวให้มีประโยชน์มากที่สุด ไม่รู้บางอย่างอย่างอื่นก็้ต้องเอาคอมมอนเซนส์ช่วย ทำได้3อาทิคย์ ก็ประมาณ 6วันได้ จนเจ้านายบอกว่า ยูไปหัดทำกาแฟมา ไอจะให้ชม ทำงานเพิ่ม อิอิ ไอ้เราก็ดีใจนะเค้าให้โอกาศ เวลา 3วีัคเอนเร็วมาก เหมือนทำงานมา1 เดือน จริงๆนะ ทุกคนที่ cafe ต้องทำหน้าที่แทนกันได้หมด โดยไม่มีขาดตกพกพร่อง เพราะพลาดงานทุกอย่างจะสดุดหมดเลย
จากนั้น ก็ไปสมัครเรียน ได้ใบจบมาก็ยังไม่กล้าทำ ก็พวก juice ไปก่อน เคยทำเยอะสุดเพราะมาก 500-600แก้ว ใช้ผักหมดร้าน แครอท ถุงละ20โล 2ถุงไม่รับพวกอย่างอื่นอีกเป็นถัง ตอนแรกปวดแขนมากแบบยกแขนไม่ขึ้น ก็ต้องทำสลับแขนเอาเพราะไม่ได้ทำอย่างเดียว เราต้องเตรียมหั่นพวกส้ม พวกแตงโม สัปรด ขิง ทุกอย่างที่หั่นได้ปวกเปลือกหมด อย่างส้มนี้ต้องปอกให้เนียนกลมสวยเพื่อที่จะให้เรียงบนตู้ display ได้สวยงามเพราะไม่ได้โชวฺอย่างเดียวใช้จริงๆด้วย แล้วการทำน้ำ1แก้ว ต้องใช้เวลาไม่เกิน 15วิ ไม่งั้นไม่ทัน ลูกค้าเยอะมาก มากๆจิงๆ เคยขายได้ 5000 กว่าเหรียญต่อวัน ทำงานกันทั้งหมด 5คนในร้าน ในครัว2 ข้างหน้า 3 สลับกันทำกาแฟ ทำพวกน้ำ คิดเงิน เสริฟ อีก ถ้าถามว่าทำไมไม่จ้างคนเพิ่ม จ้างมาแล้ว ทำกันไม่ได้บ้างบางคนบอกกดดัน บางคนสอนไม่จำ ไม่จำไม่จดไม่ทบทวน แล้วจะทำได้ไหม มีอยู่กรณี1 เป็นคนเมกซิกัน ภาษาดีมากแต่ขี้เกียจให้มาเทรนงานก่อน2วัน พอวันจริงทำไม่ได้ มาสาย เจ้านายไล่ออก คนที่ 2คนจีน ภาษาไม่ดี ไม่ขยัน ไม่จำ ขี้เกียจ ให้เทรนงาน 2วีคก็แล้ว ทำไม่ได้ ก็ให้ออก
ตัวอย่างสุดท้ายแรงสุด เป็นคนไทย ภาษาพอได้ ตอนมาสมัครงานบอกคนในร้านว่าทำกาแฟ ได้ เอาเข้าจริงๆทำไม่ได้ ไม่ได้มีการเทรนก่อนเพราะไว้ใจพูดภาษาเดียวกันแล้วเค้าบอกอีกว่ามีประสบการณ์ วันจริงให้มาทำกาแฟ มาสารภาพว่าทำไม่ได้ ทำได้แต่ shot เจ๊บปวด โกหกกันทำไมถ้าอยากให้งานพูดความจริงดีกว่าไหม
เห้อ สรุปบ่นอะไรหวะเนี้ย ถึงไหนแล้ว ข้ามเลยละกัน พอถึงตาต้องมาทำกาแฟ พระเจ้าลนมาก รีับลูกค้าเยอะ เยอะไปไหม คือทำไม่ได้พักเลยอะ แก้ว1เสร็จต่อออเดอร์ต่อไป บางทีเพื่อนไม่ว่างต้องรับออเดอร์ไปด้วย ทำไปด้วย
กาแฟแก้วแรกสงสารลูกค้ามาก ไม่มั่นใจเลย จำได้ว่า cap แคปปูชิโน คือฟองต้องเนียน เวลาเสริฟส่ายแก้วไปนมต้องเป็นเจลลี่เด้งดึ๋งไม่มีการหก จำได้ว่าฟองน้อยมากนึกว่า ลาเต้ 555 จากนั้นก็เริ่มพัดนามาเรื่อยๆการตีฟองเทนม ทุกอย่างต้องใช้เวลา ต้องจำ การกดกาแฟ ก่อนทำshot ต้องกดแรงหรือเบายังไง เป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆที่ต้องจำใส่ใจและต้องฝึกทุกครั้งไปในตัว ทำจนมืองี้ด้านเพราะต้องจับเหยือกนมวัดองศานมว่าได้หรือยังถ้ามือเราทนไม่ได้แล้วให้หยุด ดูนมว่าเนียนด้วยอะไรด้วย จากวันละไม่กี่แก้ว จนวันนึงทำมากสุด5โลได้ ทำจนฝ่ามือด้านเพราะต้องกับความร้อน ฝึกทำจนลูกค้าติด ดีใจมากบางคนมานั่งกินกาแฟอย่างเดียว กิน1แก้วเสร็จต่ออีกแก้ว เราก็ชื่นใจ ลูกค้าบางคนน่ารักมาก ทานเสร็จแล้วยกแก้วมาเก็บให้ เราจะมีความสุขมาก เหมือนเค้าอร่อยจริงๆจากใจ มีอยู่ครั้ง น้้ำตาจะไหล คนต่อคิวซื้อกาแฟเยอะมาก เราก็ทำตามออเดอร์ แล้วมีลูกค้าคนนึงอุทานลั้นร้านว่า กาแฟคุณ แฟนแทซทิกมา ขอบคุณมาก ตอนนั้นคนอยู่เยอะเจ้านายก็อยู่ เขินเลยอะ ก็รู้สึกดีใจเหมือนเป็นกำลังใจให้ เพราะทุกครั้งที่ลูกค้ามาสั่งกาแฟ เราจะถามเลยว่า ทานนี่ หรือ เทกอเวย เอาน้ำตาไหม เพราะถ้าใส่กาแฟทีหลังถ้าเป็นพวก cap หรือ latte เนี้ย น้ำตาลมันจะติดตรงฟองมันจะไม่อร่อย ถ้าเป็น hot choc เราจะถามเลยว่าสั่งให้เด็กหรือผู้ใหญ่ เพราะอุณภูมิการตีนมมันจะไม่เหมือนกัน ถ้าเด็กเราตีนมให้อุ่นๆพอ หรือถ้าบางคนมาหนาวๆเราก็จะถามว่ากาแฟเอาร้อนมากไหม คือเปนสิ่งเล็กที่เราต้องใส่ใจลูกค้า กาแฟที่นู้นถือว่าไม่แพงสำหรับค่าครองชีพของคนที่นู้น แต่ที่ไทยเราไปเจอมาแทบสะอึก แก้วเป็นร้อยนะคะ เราสั่ง latter take away เอาน้ำตาล2 คนทำบอกว่า ให้ไปใส้น้ำตาลเอง เค้าเตอร์อยู่ข้างๆ คือพูดไม่ได้ดีอะ เพื่อนเราก็อึ้ง เราก็พูดกลับไปว่าช่วยใส่ตอนทีทำ shot กาแฟให้หน่อยเถอะ คนทำก็บอกว่างั้นส่งน้ำตาลมา ไม่มีน้ำตาล เอ่อคือว่า งานบริการนะคุณช่วยใส่ใจหน่อย เราก็ไม่ได้ขออะไรพิศดารมากมายแค่ใส้น้ำตาลไปเลยอะ ลองมาเจอแบบที่เราเจอไหม
พี่แกมาเลย hi, how r u? Umm can I have take away small decafe skinny latter with one  Equal  and not too hot thanks เราอยากรู้ว่าคุณจะทำหน้าและทำให้เค้าอย่างไร กาแฟคุณแก้ว1แพงมาก 125 ถ้าเทียบกับค่าครองชีพที่นี้ แต่คุณไม่ใส่ใจลูกค้า แต่ของเราแก้วละ 3.50 เหรียญ ซึ่งถูกมากแต่เทียบกับค่าครองชีพที่นี้ แต่เราก็ต้องทำตามหน้าที่เพราะมันเป็นสิทธิที่เค้าจะได้รับ ไม่ว่าของจะถูกจะแพง ก็ต้องทำให้เค้าให้ดี และเป็นหน้าที่ที่เราต้องทำอย่างเต็มใจ บางคนมาจุกจิกกว่านี้ด้วย ให้เราใส่นม full cream กับ skim อย่างครี่ง ใส่น้ำผี้งด้วยด้วยบลาๆ.. ต้องตีนมสองรอบใส่ให้เนียน ทำให้สวย อย่างแคปปูชิโน ฟองไม่นุ่มไม่เยอะ เราทำใหม่ ลาเต้ฟองต่ำกว่า5มิล ไม่เป็นลายหัวใจ หรือต้นสน เราทำใหม่ พวกลองแบลคที่นี่เรียก อเมริกาโน่ ไม่มีครีมา เราทำใหม่ แต่ที่นี้ เราเห็นแล้วปวดใจ ลาเต้ สตีมนมฟองฟํอตมากๆๆ พอได้ช๊อตกาแฟมา เอานมใส่ก่อน แล้วตักฟองโป๊ะ งงไปเลย
เพราะที่เราเรียนมา ฟองต้องเนียนไปกับนม เทลงแก้วไม่มีการเอาทัพพีมากักฟองก่อน ได้เป็นลาเต้ตามที่ครูสอนเปะ 30ml Espresso+textured milk+10mm. foam  served in glass  แต่ของไทยเราอยู่ในถ้วยนะที่เราเห็นส่วนใหญ่ เราก็ไม่รุ้ว่าสัดส่วนกาแฟเค้าเป็นยังไง เราก็ไม่ได้จะว่าเค้าถูกหรือผิดแต่มันดูไม่สวยงามเลย ไม่มีแบบ latte art อะ และก็ไม่เห้นเหมือนในรูปที่แปะไว้ข้างฝาเลย ที่บ่นคือเราอยากกินกาแฟที่ไทยหร่อยๆบ้างอาจจะเป็นเพราะยังไม่เจอ เพราะพึ่งกลับมาและยังไม่ได้ไปหาที่อื่นๆก็ว่าได้ เอาหวะปลอบใจตัวเอง อีกไม่กี่วันก็จะกลับไปแล้วคิดถึง เคเฟ่ คิดถึงลูกค้าที่น่ารักๆ คิดถึงเจ้านายและสตาฟทุกคนและ คิดถึงกาแฟที่ซูํดดดดดดดดดดด
สุดท้ายถ้ามีคนไทยบางคนได้อ่านแล้วอยากได้งานดีๆ ขอให้อดทน คนไทยดีอย่างที่ขยัน มีความหยิดหยุ่น สู้งาน อยากให้เอาตรงนั้นมาใช้เป็นโอกาศ ไปทำงานอย่าโกหก ให้พูดความจริง ไม่รู้ให้ถาม จำไม่ได้ให้จด อยากทำอะไรเราต้องพยามทำสิ่งนั้นให้ได้ อย่าไปสาย พอเค้ารับเข้าทำงานแล้วอย่าขี้เกียจ ไปให้ตรงเวลา เพราะปัญหาส่วนใหญ่ที่เราเจอเวลาคนไทยมาสมัครงานที่ร้าน มาทำแรกๆขยันหลังขี้เกียจ ไม่มามาไม่ได้ก็โกหก อย่าทำเลย ไม่ว่าทำงานที่ไหนๆหรืออยู่ที่ใด ถ้าอยากได้งานดีๆจงรักษามันไว้ อีกอย่างอย่าไปกลัวที่จะลองงานใหม่ๆ ทำให้เต็มที่ พยามให้สุดๆไม่ได้ก็ลองใหม่ เราลองมาหลายงานมากลำบากสุดๆกว่าจะได้งานนี้ ถ้ารู้ว่ารักอะไรชอบอะไรจงรักษามันเอาไว้ มีน้ำใจกับเพื่อนร่วมงานทั้งในร้านตัวเอง และร้านข้างๆ ทำการค้า มีคนรักให้มากดีกว่ามีคนเกลียด สุดท้ายอาชีพทำกาแฟที่โน้นหางานได้ไม่ยาก เพียงแต่ว่าภาษาได้ไหม เข้าใจที่เค้าสั่งรึเปล่า เราไม่ได้ว่าทำงานร้านฝรั่งดีกว่า แต่คุณไปเรียนเมืองนอกเพื่ออะไรฝึกภาษารึเปล่า ถามว่าทำร้านไทยได้ภาษาไหม คุณก็รู้คำตอบอยู่แก่ใจ การมีสังคมใหม่ๆ อะไรอีกแยะแยะ เด็กไทยส่วนมากกลัวที่จะเจออะไรใหม่ กลัวที่จะทำงานกับคนต่างชาติ เราก็เคยเป็น แต่ให้ย้อนกลับไปถามใหม่ คุณมาเมืองนอกนอกจะเรียนแล้วอยากได้อะไร
ปลยาวมาก เป็นการอัพครั้งแรกในรอบ1ปี และโทษทีที่ภาษาพิมไม่ถูกต้องเพราะไม่มีแป้นภาษาไทยจ้า

Comment

Comment:

Tweet

ริยา..คิดถึงนะจ๊ะbig smile

#2 By ณ ปลายทาง. on 2013-08-24 02:20

เจออะไรมามากมาย
แต่เข้มแข็งได้มากขนาดนี้
ยกนิ้วให้เลย ('-')b
เป็นกำลังให้เสมอๆนะ

#1 By PasPer (223.204.243.226) on 2011-01-23 16:30